Zee Skirts :: Kiki & OJ

De Belgische band Zee Skirts draait op Kiki & OJ de lo-fi versterker helemaal open, met als gevolg een album dat bulkt van het speelplezier én van licht ontregelende popparels met evenveel hoeken af als een kinderboek uit de bibliotheek.

Wie die Zee Skirts juist zijn, dat is een groot bewaard geheim, althans voor wie de band nog niet live aan het werk zag. De groep bestaat uit leden en ex-leden van bekende en minder bekende Belgische groepen, maar dat zegt even veel als weinig. Wat we wel over hen kunnen zeggen, is dat ze speelvogels zijn, en dat een speelse onbevangenheid de beste manier is om dit album te benaderen.

Zee Skirts speelt tikkertje op de speelplaats waar ook bands als Vampire Weekend, Team William, Superorganism en Wizards of Ooze vrolijk rondstuiteren. Ze mengen de meezingbare popgevoeligheid van bovenstaande bands met hun hang naar experimentele ontregeling, springerige ritmes en levensvatbare argeloosheid. Luister maar naar “A Brand New Friend” of “Daily Routines” – alleen zijn dit geen goedkope kopieën aan de hand van aangevinkte checkboxes van invloeden, Zee Skirts doen er hun eigen ding mee en eindigen in absurdisme à la belge. Die gitaar gaat vaak volledig vals, maar is tegelijk catchy as hell onder refreinen die duizend zonnestralen doorheen het pantser van elke donderwolk doen barsten.

Ze knippen en naaien alles aan elkaar, alsof ze strips van muziek met klittenband naar elkaar gooien. Wat blijft plakken, heeft de lakmoesproef goed doorstaan, wordt samengevoegd en krijgt een titel mee. Maar daarmee wis je het metier van deze band niet zomaar weg. “Kiki” is een dromerige bruisbal van een song, die schoorvoetend met bloops en synthesizerwolken binnenkomt. Na het lieflijke “The Skeleton Key” volgt het stampende en ietwat onnozele “Sapphire”. Dat kan zomaar in het universum van Zee Skirts. ‘We can dance to our favorite songs’ en verrek, na die ietwat irritante eerste dertig seconden, ontpopt het tot een bubbelende indietrack volgestouwd met handclaps en jubelend snaarwerk. Gaandeweg wordt het geheel nog stevig scheefgetrokken, maar de fundamenten zijn zo stevig dat het toch overeind blijft. Een goede popsong is en blijft een goede popsong.

Om al die waanzin behapbaar te houden, worden er tussen alle stampers ook voldoende rustpunten ingelast, maar jammer genoeg zijn dat soms de mindere nummers op het album. “A Quick Guide to Belgium” is misschien iets té onsamenhangend om te beklijven, en ook “To Fall” gaat nergens écht heen, maar daartegenover staan dan wel telkens weer dromerige wolken als “100 Times” of “Gentle Girls”, die ons in gelijke mate doen glimlachen én nadenken met teksten als: “do not be a man about it / try to grow some ovaries.”

”What kind of friends do you really need?” klinkt het in afsluiter “DripDripPoroPoro”. Doe ons maar alvast een bende als Zee Skirts op Kiki & O.J. Ze omarmen het leven met een jeugdige en zelfs kinderlijke naïviteit – nog steeds een van de schoonste manieren om in het leven te staan. We gaan hier dan ook niet negatief over doen, dit is een heel fijn plaatje.

7.5

verwant

aanraders

Sparklehorse :: Bird Machine

We dachten dat het nooit meer zou gebeuren, maar...

The Slow Show :: Subtle Love

Eigenlijk had The Slow Shows daags na verschijnen van...

Goes & Goes :: Nie Gezeverd

Bestaat er zoiets als blues uit Vlaamse klei getrokken?...

Public Service Broadcasting :: This New Noise

Geef J. Willgoose, Esq. een oubollig onderwerp en hij...

Comité Hypnotisé :: Danza del Piri-Piri

Return of the Jedi, The Godfather III, Back to...

recent

Die Antwoord

test

Sparklehorse :: Bird Machine

We dachten dat het nooit meer zou gebeuren, maar...

Nicolas Barral :: Als de fado weerklinkt

De periode Salazar is een donkere bladzijde in de...

Glasvegas :: 30 september 2023, Trix

Brexit of niet, net geen tien jaar na de...

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in