Blues Peer :: 3 – 5 juni, Peer

Begin 2021 kwam er nog onheilspellend nieuws, want de vzw achter Blues Peer werd failliet verklaard. Maar zie, een nieuw team vond dat deze jarenlange traditie niet zomaar kon ophouden, en vormde een nieuwe organisatie om blues en aanverwante genres te blijven promoten. Er volgde een succesvolle crowdfundingcampagne in de lente van 2021, en zie: een nieuwe start voor het oudste en grootste bluesfestival van België.

Dat dit bluesfeestje anderhalve maand vroeger zal plaatsvinden dan vroeger, werd hier en daar op wat gemor onthaald, maar dat mag de pret niet bederven. En voor wie door het bos de bomen niet meer ziet, hier enkele tips – gratis en voor niks.

Vooraleer voetbalminnende muziekliefhebbers op vrijdag 3 juni op het festivalterrein de wedstrijd tussen België en Nederland kunnen volgen, speelt Ian Siegal in de Club Mississippi ten dans: met Ian Siegal Presents B.L.U.E.S wil de Brit vooral een ode brengen aan zijn muzikale voorbeelden en helden. Hij doet dat niet alleen, maar samen met Big Pete, Mischa den Haring (T-99) en broers Dusty en Darryl Ciggaar. Een Nederlands/Brits onderonsje waarvoor je ogen en oren te kort zal komen, want Siegal weet als geen ander waar het om draait: vuile, ruige en hartstochtelijke ontboezemingen, ondersteunt door die heerlijk schurende stem.

Daarna is het aan de Nederlandse jonge honden van DeWolff – hun mix van blues en funk laat zelfs de meest halsstarrige zoutpilaar niet onberoerd.

Zaterdag 4 juni gaat het feest pas écht van start met een propvol programma, verdeeld over 2 podia: Uptown! en Club Mississippi.

Het heen en weer lopen gaat al vlot van start met ILA (Uptown!). Deze Limburgse won eerder dit jaar twee keer de Nieuwe Lichting van Studio Brussel – zowel als soloartiest, als lid van BLUAI. Die laatste heeft ze ondertussen verlaten om zich volop op haar eigen carrière te focussen, en het legt haar alvast geen windeieren, want de Vlaamse PJ Harvey is zeker een lust voor de oren van de muziekliefhebber.

We blijven nog een beetje plakken bij het hoofdpodium, waar Dylan Leblanc zijn opwachting maakt. Nog maar 32 jaar is deze Amerikaan, maar toch klinkt hij als een eeuwig trieste troubadour, die zijn zielenroerselen in een countrysausje giet waar al eens een vleugje Neil Young of Ray Lamontagne doorsijpelt.

New York staat niet echt bekend als het mekka van de blues, maar King Solomon Hicks is wel degelijk uit The Big Apple afkomstig. Als zou hij evengoed passen in een jukejoint te midden van de Mississippi Delta, of nog op in een duistere kroeg in Chicago. Als dertienjarige snotaap mocht hij voor de burgemeester van New York optreden, en nu, 14 jaar later, staat hij eindelijk in de Club Mississippi in Peer. Geen dag te vroeg.

Afsluiter in de Club is Cedric Burnside. Kleinzoon van de legendarische RL Burnside en goed op weg om op zijn eentje grootvader naar de kroon te steken. Hij kreeg net een Grammy voor het album I Be Trying, waar hij op zijn eentje toont hoe het nu precies zit met die North Mississippi Hill Country blues. Zoals we al schreven na zijn optreden in de Trix een maand geleden: geen vernieuwing, maar een vette voortzetting van het genre waar hij mee opgroeide. En daar is het toch om te doen op een bluesfestival?

Ook zondag 5 juni heeft heel wat schoons en schurends te bieden. Al zal het er toch niet echt gezapig aan toe gaan – het is tenslotte Pinksteren, en het heilige vuur moet branden die dag.

Een van de trekpleisters die dag wordt vast en zeker Roland Van Campenhout (Club). Al was het maar om te weten in welke formatie hij zal optreden: solo, met Afrikaanse muzikanten, met PJ Desmet als sidekick? Of misschien ook nog Steven de Bruyn? En wie weet, misschien komt Stef Kamil Carlens wel een deuntje meezingen? Wat er ook gebeurt, een feest zal het zeker worden.

Na de ouderdomsdeken van de dag zal het tijd zijn voor wat jonge honden: The Sheepdogs (Uptown!). Dit Canadees vijftal ziet eruit alsof ze uit het swampy zuiden van de VS komen en zo klinken ze ook: wie houdt van Black Crowes en Allman Brothers weet wanneer hij op de eerste rij moet staan.

Blank, en afkomstig uit Zuid-Californië. Nick Waterhouse (Club) leek voorbestemd om een doodgewone tiener te worden in de jaren 90, maar zijn ouders schotelden hem John Lee Hooker, Van Morrison en Aretha Franklin voor. En zie, een nieuwe soul- en surfheld is geboren. Haal je dansschoenen maar boven, het wordt moeilijk stilzitten met deze afsluiter.

Natuurlijk is dit maar een kleine (eigenzinnige) selectie, want er is bijvoorbeeld ook nog The Sore Losers en Boogie Beasts op zaterdag, en Ina Forsman en Stef Kamil Carlens op zondag. De volledige line up is hier te vinden.

En voor tickets moet je hier zijn.

recent

Die Antwoord

test

Sparklehorse :: Bird Machine

We dachten dat het nooit meer zou gebeuren, maar...

Nicolas Barral :: Als de fado weerklinkt

De periode Salazar is een donkere bladzijde in de...

Glasvegas :: 30 september 2023, Trix

Brexit of niet, net geen tien jaar na de...

verwant

Gent Jazz 2023 :: Jazz of niet, spannend is het wel

Gent is een stad met vele gezichten. Terwijl sommigen...

Crammerock :: 2 en 3 september 2022

Dat het een hete zomer was, mijnheer. En om...

ILA

Whispering Sons + ILA + The Vaccines + Hairbaby

De tweede helft van deze festivalzomer is nu wel...

DeWolff & Dawn Brothers :: What Kind Of Woman

Er beweegt wat in Nederland op roots/blues/soul-gebied de laatste...

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in