BLAUDZUN :: Lonely City Exit Wounds

Wie verwacht dat het nieuw album van Blaudzun een logisch vervolg op de elektronische en dansbare Jupiter-trilogie is, is eraan voor de moeite. Op Lonely City Exit Wounds grijpt de Nederlandse groep naar een fris en poppy geluid dat na enkele luisterbeurten aanstekelijk aan de ribben blijft kleven. Niet meer, maar ook niets minder.

Johannes Sigmond, zanger en drijvende kracht achter de band, schreef in het verleden al eens mysterieuze teksten. De 12 songs op Lonely City Exit Wounds zijn eerder kortverhaaltjes, elk belichten ze een leven in de grootstad. Het is even wennen, voor wie de gejaagdheid en het dansbare van de Jupiter-trilogie gewoon is. Maar een ding moet gezegd worden: Sigmond weet perfect wat werkt, en hoe hij een oorwurm moet creëren.

Opener en titeltrack “Lonely City Exit Wounds” geeft al een idee waar het naartoe gaat: weidse muzikale landschappen, aangevuld door Sigmonds falset. “Closer” kabbelt op het zelfde elan verder, en “Jettison” huppelt wat doelloos naar zijn einde. Gelukkig worden we gered door het loepzuiver gezongen “Save Me”, dat naar het slot wat uitwaaiert met trompetgeschal. Halverwege het album denken we het stramien door te hebben: de doordringende stem van Sigmond op de voorgrond, een dansbaar maar licht verteerbaar ritme eronder, eh voila, nog een nummer ingeblikt.

Echter, dat is zonder “Wide Open” gerekend dat het poppy gehuppel van de vorige zes nummers met verve doorbreekt, maar daarna gaat het spijtig genoeg weer verder op hetzelfde elan: deuntjes die blijven hangen, maar iets te veel onderling inwisselbaar zijn. Wat ons betreft mocht de lat af en toe gerust wat hoger gelegen hebben.

Af en toe zijn er wel geniale vondsten, zoals de trompet en de akoestische gitaar op “Save Me”, of nog de gitaarriff van “June”, maar al bij al kondigt Lonely City Exit Wounds geen fantastische vernieuwende richting aan voor Blaudzun, wat Promises of No Man’s Land in 2014 wel deed. Of dat erg is? En of dat ook noodzakelijk is? Daar kan nog eens deftig over gediscussieerd worden, zo tussen pot en pint.

Bijvoorbeeld op 5 maart in De Kreun in Kortrijk, op 12 maart in de Trix in Antwerpen of op 19 maart in de bar van de Ancienne Belgique. Ongetwijfeld zal Blaudzun zijn sterke livereputatie alle eer aandoen.

7
V2 Records
Beeld:
Tom Roelofs (albumcover)

verwant

Blaudzun ::

Uitgesteld door ziekte in maart, maar uitstel is geen...

Blaudzun

Wie verwacht had dat het swingende geluid van Blaudzuns...

Blaudzun :: 14 april 2018, AB Club

Deel drie van de Jupiter-trilogie, genaamd _UP_ is net...

Blaudzun :: islands_

Johannes Sigmond en co hebben er hard aan gewerkt...

Blaudzun Teargun Theatertour :: 18 november 2017, CC Belgica (Dendermonde)

Na een druk voorjaar en ditto festivalzomer in Nederland,...

aanraders

Sparklehorse :: Bird Machine

We dachten dat het nooit meer zou gebeuren, maar...

The Slow Show :: Subtle Love

Eigenlijk had The Slow Shows daags na verschijnen van...

Goes & Goes :: Nie Gezeverd

Bestaat er zoiets als blues uit Vlaamse klei getrokken?...

Public Service Broadcasting :: This New Noise

Geef J. Willgoose, Esq. een oubollig onderwerp en hij...

Comité Hypnotisé :: Danza del Piri-Piri

Return of the Jedi, The Godfather III, Back to...

recent

Die Antwoord

test

Sparklehorse :: Bird Machine

We dachten dat het nooit meer zou gebeuren, maar...

Nicolas Barral :: Als de fado weerklinkt

De periode Salazar is een donkere bladzijde in de...

Glasvegas :: 30 september 2023, Trix

Brexit of niet, net geen tien jaar na de...
Vorig artikel
Volgend artikel

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in