Gurli Octavia :: Lunacy EP

Na Philofobia, Lunacy: Gurli Octavia is blijkbaar van plan om haar carrière aan imaginaire ziektebeelden op te hangen. De tweede EP die de Deense folknimf dit jaar lost laat een ander geluid horen dan die eerste, alsof ze nog even alles moet proberen voor er misschien een debuutplaat komt.

We zijn halfweg. Blijkbaar is het plan om drie EP’s uit te brengen voor die ook een fysiek leven krijgen, dit is nummer twee. En meteen maakt Gurli Octavia duidelijk dat ze meer truken in haar mouw heeft zitten dan Philophobia liet horen. Op deze tweede EP kabbelt de Deense meer als een Agnes Obel zonder het artistiekerige randje. Verder is vernieuwing nog steeds niet aan haar besteed: de traditie staat voorop.

Dat is nog het meest duidelijk in “Woebegone”, een klassieke folkballade waarin Octavia zich aan het water overgeeft, tot de golven zich boven haar sluiten. Het is een sterk nummer, waarin de zangeres het hele bereik van haar stem verkent: van smachtend uithalen tot die hese diepte waar ze zo heerst. De melodie is die van een sirene, de backing vocals de verlokking die je richting rotsen wil krijgen. Betoverend.

Water speelt wel vaker een grote rol op Lunacy. “Water led me astray”, gaat het in opener “Oh Mighty Cold”, “In Floating” wordt een ziel gereinigd en er is “Waiting For Water” dat de zonden moet wegvagen. Op Lunacy wordt gesmacht en gesmeekt en in eigen ziel gewroet. Ze experimenteert voorzichtig met haar geluid. De saxofoon die her en der zacht wordt aangeblazen is nieuw, de kabbelende piano die “Floating” leidt, is niet de gitaar van andere nummers. Het is zoeken uit principe, omdat de dochter van een circus nu eenmaal geen blijver is, zelfs al zou ze dat wel willen. “I’m searching for a home in every hole”, gaat het, maar de titel van het nummer is “Vagrant” en dat zegt alles. Als er een bestemming is, dan heeft Gurli Octavia die nog niet gevonden.

En zo is het goed. Nauwelijks een jaar geleden debuteerde Gurli Octavia, nu is ze twee EP’s verder en dat is gewoon nog maar een beetje verder op weg. Een eigen stem is gevonden en die zoekt nu wat ze allemaal kan. Het kabbelende van dit Lunacy werkt alvast even goed als de klassieke folksongs van Philophobia. Benieuwd wat de derde EP brengt. Afspraak ergens in 2018.

8
Release:
2017
Like A Can Of Beans

verwant

Eindejaarslijstje 2021 Matthieu Van Steenkiste

Alweer geen jaar om vrolijk van te worden, alweer...

Enola Play EK Editie :: Dag 1 van de achtste finales

Sportieve knakkers als wij zijn op de redactie van...

Gurli Octavia :: I Could Be Blossoming Instead

'Ik had ook kunnen bloeien'; maar neen. Ondanks drie...

Gurli Octavia :: Metanoia EP

Geen debuutplaat; gewoon een derde EP en dat is...

Gurli Octavia :: Floating

Nauwelijks heeft ze de hartverlammend mooie Philophobia-EP uit, of...

aanraders

Sparklehorse :: Bird Machine

We dachten dat het nooit meer zou gebeuren, maar...

The Slow Show :: Subtle Love

Eigenlijk had The Slow Shows daags na verschijnen van...

Goes & Goes :: Nie Gezeverd

Bestaat er zoiets als blues uit Vlaamse klei getrokken?...

Public Service Broadcasting :: This New Noise

Geef J. Willgoose, Esq. een oubollig onderwerp en hij...

Comité Hypnotisé :: Danza del Piri-Piri

Return of the Jedi, The Godfather III, Back to...

recent

Die Antwoord

test

Sparklehorse :: Bird Machine

We dachten dat het nooit meer zou gebeuren, maar...

Nicolas Barral :: Als de fado weerklinkt

De periode Salazar is een donkere bladzijde in de...

Glasvegas :: 30 september 2023, Trix

Brexit of niet, net geen tien jaar na de...

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in