Helios :: Yume

82802651

Prille liefde die al in staat van ontbinding lijkt, tegen een achtergrond van nazomerse weemoed. Dat beeld siert de hoes van de nieuwe plaat van Helios. Verwacht u daar atmosferische, knisperende ambient bij? Wel, dat is exact wat u krijgt. Bij Keith Kenniff dekt de vlag altijd de lading. Yume is trouwens het Japanse woord voor ‘droom’. Dat ook nog…

Om maar te zeggen: de output van deze bezige bij uit Pennsylvania is altijd sfeervol, filmisch en simpelweg mooi, maar ook een tikkeltje voorspelbaar en generisch. Kenniff studeerde nog percussie aan de Berklee College of Music in Boston toen hij z’n debuut Unomia uitbracht, een hecht geweven klanktapijt van akoestische instrumenten en prikkelende elektronica. Ook op opvolger Eingya vielen piano- en gitaarmelodieën, zachte percussie en onbestemde found sounds elkaar in de armen. En na een rist andere albums, nevenprojecten en muziek voor Paramount Pictures, Apple en Google trekt de Amerikaanse multi-instrumentalist die lijn gewoon door op Yume. Ook op deze plaat valt onmiddellijk ’s mans oor voor melodie, harmonie en ritme op, maar we hebben het allemaal al eens eerder gehoord.

Muzikale evolutie is Kenniff dus vreemd, maar hij weet z’n formulematige aanpak wel verder uit te puren. Opener “Every Passing Hour” biedt onmiddellijk die vertrouwde, stemmige schoonheid die Helios zo typeert. Piano, synths en gitaar haken perfect in elkaar en meanderen rustig boven een ondergrond van krakende beats en ruis. Ook in “It Was Warmer Then” en “Sonora Lac” vormen schuifelende, ingetogen ritmes die warme bedding waarover pastorale gitaar- en synthmelodieën vloeien. Met de fraaie coda vol langoureuze strijkers schurkt Kenniff zich in dat laatste nummer zelfs even dicht tegen Max Richter aan.

Ook nu is het dus weer aangenaam dauwtrippen op de zinnenprikkelende tonen van Helios, maar ondanks al dat vakmanschap weet Kenniff weinig spanning en dreiging in z’n composities te verweven. Daardoor klinkt Yume soms als een Ikea-variant van Boards Of Canada. Mooi, maar ook glad en braaf. Gelukkig brengt “Pearls” daar even verandering in met strakkere beats die tegengewicht bieden aan de atmosferische melodie. Ook het titelnummer lost niet onmiddellijk op in het ijle dankzij een grotere dynamiek en meer variatie dan de overige songs op Yume.

Jammer genoeg gaat Kenniff in de tweede plaathelft helemaal mee kopje onder in z’n kabbelende klankaquarellen. “Skies Minus” is kleurloos als tintenkiller en spookachtige, gemanipuleerde stemflarden kunnen “The Root” niet boven de middelmaat doen uitstijgen. Als

waterig afkooksel van de eerste plaathelft maakt “Sing The Same Song Twice” z’n titel dan weer helemaal waar. Enkel de Fennesz-achtige afsluiter “Embrace” is nog een zeldzaam lichtpuntje.

Maar dat is too little, too late. De nieuwe plaat van Helios luistert aangenaam weg, maar slaat nergens weerhaakjes in je vel. Kenniff probeert krampachtig z’n evenwicht te vinden op de slappe koord tussen dromerig en saai, maar hij belandt iets te vaak aan de verkeerde kant. Het vakmanschap is er wel, maar het ontbreekt Yume aan het nodige lef om echt te beklijven.

6
Release:
2015
http://www.unseen-music.com/
Konkurrent
Unseen Music

verwant

Eluvium :: Pianoworks

Simpel hoeft niet altijd simplistisch te zijn. Simpele muziek...

Eluvium :: False Readings On

Heb je woorden nodig om emotie over te brengen?...

Nonkeen :: The Gamble

Rust roest, dat heeft Nils Frahm goed begrepen. De...

Inventions :: Maze of Woods

Schimmig, vluchtig, flinterdun. Zo voelt Maze of Woods, de...

Inventions :: Inventions

Rauw en verlaten, maar ook teder en zalvend: dat...

aanraders

Sparklehorse :: Bird Machine

We dachten dat het nooit meer zou gebeuren, maar...

The Slow Show :: Subtle Love

Eigenlijk had The Slow Shows daags na verschijnen van...

Goes & Goes :: Nie Gezeverd

Bestaat er zoiets als blues uit Vlaamse klei getrokken?...

Public Service Broadcasting :: This New Noise

Geef J. Willgoose, Esq. een oubollig onderwerp en hij...

Comité Hypnotisé :: Danza del Piri-Piri

Return of the Jedi, The Godfather III, Back to...

recent

Sparklehorse :: Bird Machine

We dachten dat het nooit meer zou gebeuren, maar...

Nicolas Barral :: Als de fado weerklinkt

De periode Salazar is een donkere bladzijde in de...

Glasvegas :: 30 september 2023, Trix

Brexit of niet, net geen tien jaar na de...

Wil

Als een van de weinige Vlaamse oorlogsfilms, maakt Wil een...

PJDS :: Beach Head

PJDS doet het weer: tegen de tijdsgeest in een...

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in