Conor Oberst :: Upside Down Mountain

82813920

Waar was Conor Oberst alweer gebleven? Na de laatste Bright Eyesplaat The People’s Key uit 2011 waren we hem een beetje uit het oog verloren. Hij had in de Verenigde Staten zijn oude punkgroepje Desaparecidos nog wel kortstondig opnieuw tot leven gewekt en was solo even langs de zittende zalen van Europa gepasseerd, maar dat was dat. Met Upside Down Mountain keert hij nu solo terug naar zijn roots.

Want dat is waar deze derde plaat onder zijn eigen naam om draait: een terugkeer naar de meer intieme manier van schrijven die hij vroeger hanteerde. Niet het tirade-achtige stampvoeten en wenen in duizend woorden — dat kon hij ook, ja — maar directe songs met simpele bewoordingen, die door producer Jonathan Wilson vakkundig en klassiek worden gearrangeerd. Een treepje wahwah hier, een lapsteeltje daar.

Na het middelmatige The People’s Key en daarvoor de erg ontgoochelende soloplaat Outer South met The Mystic Valley Band kon de man een comeback gebruiken, en die biedt Upside Down Mountain wel degelijk. Het is een franjeloze, bijna huiselijke plaat, waarop de song op het voorplan wordt geduwd en als die overtuigt dan schittert Oberst als vanouds.

In opener “Time Forgot”, bijvoorbeeld, waarin de zusjes S├Âderberg van First Aid Kit Oberst een eerste keer een helpend stembandje toesteken — ze zullen nog verschillende keren terugkeren en met hun harmonie├źn het verschil maken. “I’m gonna work for my sanity, give it everything I got”, bezweert Oberst ondertussen. Hij mag dan ondertussen wel getrouwd zijn, het leven is daarom nog altijd niet z├│ eenvoudig.

“Zigzagging Toward The Light” en “Hundreds Of Way”, met tweemaal lichtjes poppy, meefluitbare, melodie├źn, maken een openingstrio compleet dat equivalent is aan een bezoek aan uw moeder met een boeket bloemen ├ęn een halve kilo pralines. Elke recente misstap is meteen vergeven en er kan weer gepraat worden. En nu hij toch uw aandacht heeft, schakelt Oberst meteen een versnelling lager.

Zowel “Artifact #1” als “Lonely At The Top” zijn ingetogen nummers die de klassieke akoestische Oberst laten horen, al eens een zingende zaag of een wahwah-pedaal van doen hebben en onrustwekkende tekstflarden als “My dreams are sex and violence” of “There is no dignity in love” laten horen. Naar zijn eigen normen zijn het hoogstens middelmatige songs. Dan is “Night At Lake Unknow” in dezelfde lijn geslaagder: de zanglijn is ├ę├ęn van de mooiste die hij al schreef, de conclusie “with what is left we’ll have to live” blijft hangen. De spookachtige manier waarop Klara en Joanna S├Âderberg de woorden echo├źn maakt het alleen maar prangender.

Absoluut hoogtepunt van Upside Down Mountain is echter “You Are Your Mother’s Child”: een 3’48” gitaar, een stem en 333 woorden waarin Oberst de rol van de vader die hij nog niet is op zich neemt. Het zijn goedkope, melige waarheden die hij zingt — “Tears will dry if you give them time / Life’s a roller coaster, keep your arms inside”, anyone? — maar hij weet het te verkopen.

“Ik heb niet langer het gevoel dat ik elke ambitie moet najagen”, liet Oberst onlangs optekenen, en dat voel je op Upside Down Mountain. Dit is een huis-tuin-en-keukenplaat. Knus, zonder groot te moeten zijn. Het zijn songs die voor het eigen plezier zijn geschreven. We weten niet hoe de songsmid woont, maar wat ons betreft is dat badend in een avondzon op zijn front porch. Zo klinkt afsluiter “Common Knowledge” toch: gemoedelijk en warm. De voormalig rusteloze Bright Eyesfrontman lijkt eindelijk rust te hebben gevonden. Het levert geen grootse, maar wel een aangename plaat op.

Coner Oberst speelt op zondag 13 juli in het Minnewaterpark tijdens Cactus 2014.

6.5
http://www.conoroberst.com
Warner
Nonesuch

verwant

Pukkelpop 2022 :: Een Parklife dat nooit stopt

Hoezo bompa? Deze ochtend opgestaan, in de spiegel gekeken,...

Bright Eyes

Pukkelpop lost affiche met Slipknot, Arctic Monkeys, Tame Impala en Cypress Hill

Het Pukkelpopfestival, dat plaatsvindt van 18 augustus tot en...

De 20 beste platen van 2020

Als er een god bestaat, dan was hij in...

#So2020: Phoebe Bridgers :: I Know The End

Beste song van de plaat van het jaar. Beste...

aanraders

Sparklehorse :: Bird Machine

We dachten dat het nooit meer zou gebeuren, maar...

The Slow Show :: Subtle Love

Eigenlijk had The Slow Shows daags na verschijnen van...

Goes & Goes :: Nie Gezeverd

Bestaat er zoiets als blues uit Vlaamse klei getrokken?...

Public Service Broadcasting :: This New Noise

Geef J. Willgoose, Esq. een oubollig onderwerp en hij...

Comit├ę Hypnotis├ę :: Danza del Piri-Piri

Return of the Jedi, The Godfather III, Back to...

recent

Die Antwoord

test

Sparklehorse :: Bird Machine

We dachten dat het nooit meer zou gebeuren, maar...

Nicolas Barral :: Als de fado weerklinkt

De periode Salazar is een donkere bladzijde in de...

Glasvegas :: 30 september 2023, Trix

Brexit of niet, net geen tien jaar na de...

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in