Tilly And The Wall :: Bottoms Of Barrels

Bent u net als ons de depressie nabij na de talloze berichtgevingen over de oorlog in Irak, het groeiende moslimfundamentalisme en een koppige minister van Justitie? Geef dan deze Bottoms Of Barrels een kans. Net als zijn voorganger Wild Like Children staat hij vol heerlijk naïeve folkpop.

Wild Like Children is volgens ons een van de meest onderschatte platen van 2004 (ook al kwam hij hier pas uit begin 2006). Uitgebracht op Team Love, het kersverse label van Conor Oberst, bleek de plaat een eerbetoon aan het jeugdige enthousiasme in al zijn facetten. Bovendien is een tapdanser in de rangen hebben als gimmick een uitgelezen middel om razendsnel door het wereldwijde web te suizen.

Toch wist het vijftal uit Omaha de gimmick te overstijgen en zelfs te ontroeren met hun vrolijke melodie├źn en vaak erg persoonlijke teksten. Bottoms Of Barrels brengt meer van hetzelfde. Met iets meer middelen en een echte producer (Mike Mogis) klinkt de plaat nog een pak frisser dan zijn voorganger. Het spelplezier druipt als het ware van de muren en dat maakt de luisterervaring een stuk aangenamer.

Bottoms Of Barrels opent nogal jammerlijk met het naakte maar ook een beetje suffe "Patience, Babe". Dan doet "Sing Songs Along" het een pak beter. Opzwepend, melodisch en met de drie stemmen van Derek Pressnall, Neely Jenkins en Kianna Alarid die geweldig goed samen klinken. Het refrein mag als de lijfspreuk van Tilly And The Wall beschouwd worden: "Let us be free/ Let us sing songs along/ the bottoms of barrels".

Het wondermooie "Lost Girls" gaat over het werk van kunstenaar Henry Darger. Dit is een bewijs dat er tekstueel dieper wordt gegraven dan men op het eerste gehoor vermoedt bij het luisteren naar na├»eve en lieflijke melodie├źn. "Bad Education" barst dan weer van de flamencoachtige ritmes. Gezien de titel en de tekst zou het nummer wel eens over de gelijknamige film van Pedro Almod├│var kunnen gaan.

Een erg luide "one two three four!" luidt het energieke "Rainbows In The Dark" in, een nummer dat de Amerikaanse versie van de plaat mag openen. Het is dan ook een van de betere nummers, dankzij het heerlijke tempo en dito samenzang. Je moet het de TillyÔÇÖs nageven: ze weten verdomd goed hoe ze catchy popsongs in mekaar moeten knutselen.

U zoekt met ons naar minpuntjes? Het akoestische "Love Song" en de pianoballad "Coughing Colors" proberen iets te nadrukkelijk op het gemoed te werken maar dat werkt toch niet echt. "Patience, Babe" en "Black and Blue" zijn dan weer goed gemaakt maar vallen erg mager uit tegenover de sterke nummers op de plaat.

Bottoms Of Barrels is het logische vervolg op Wild Like Children. Ideaal om even terug te keren naar zorgeloze en vrediger tijden. "You either start screaming or start singing" zingt Tilly And The Wall in "Urgency". Wij kiezen voor het tweede.

http://www.tillyandthewall.com
http://www.tillyandthewall.com
Moshi Moshi

verwant

Tilly And The Wall :: o

Het vijfkoppige Tilly And The Wall zal altijd...

Tilly and the Wall :: Wild Like Children

Als kind ook zo geboeid gestaard naar die spectaculaire...

aanraders

Sparklehorse :: Bird Machine

We dachten dat het nooit meer zou gebeuren, maar...

The Slow Show :: Subtle Love

Eigenlijk had The Slow Shows daags na verschijnen van...

Goes & Goes :: Nie Gezeverd

Bestaat er zoiets als blues uit Vlaamse klei getrokken?...

Public Service Broadcasting :: This New Noise

Geef J. Willgoose, Esq. een oubollig onderwerp en hij...

Comit├ę Hypnotis├ę :: Danza del Piri-Piri

Return of the Jedi, The Godfather III, Back to...

recent

Die Antwoord

test

Sparklehorse :: Bird Machine

We dachten dat het nooit meer zou gebeuren, maar...

Nicolas Barral :: Als de fado weerklinkt

De periode Salazar is een donkere bladzijde in de...

Glasvegas :: 30 september 2023, Trix

Brexit of niet, net geen tien jaar na de...

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in